Македонија во Европска унија

infografik 2.7

haider2_196487a

Автор: Ана Чупеска 

Дата: Maj 2014

Во изминатите 10 години популистички ветришта ги зафатија Источна и Средна Европа. Демократски избраните конзервативни власти во многу држави, во името на народот, спроведуваат политики што се во спротивност со модерното сфаќање на либералната демократија.

Иако пробивот на екстремната десница не успеа во Германија и во Холандија, сепак, во Австрија, Франција и Фландрија таа стана важен играч на политичката арена.

И покрај тоа што односот на популистичките автократи кон европските темелни вредности е во најмала рака сомнителен, Унијата досега не нашла задоволителен одговор на загрозувањето на принципите на кои се темели, делумнопоради политичките компромиси и партиската солидарност на десничарските партии, а најмногу поради фактот што не постојат добри механизми за казнување на застранувањата од демократските вредности. Овој информативен документ ги опишува целисходноста и ограничувањата на механизмите со кои ЕУ се бори за заштита на своите вредности, и тоа преку парадигматичниот пример на австриската Влада во која учествуваше и партијата на екстремниот десничар Јерг Хајдер.

Целиот документ можете да го прочитате на следниов линк.

12577article-2458354-12D02194000005DC-241_634x392

Следејќи ги резултатите од европските избори, Европа достигна една историска точка. Се соочи со две прашања. Првото, како Унијата ќе го исполни своето ветување дека ќе стане подемократска. Второто, дали Англија ќе остане дел од Европската Унија.

Врската помеѓу овие две прашања стана јасна кога премиерот Дејвид Камерон одби да ги признае резултатите од Европските избори и номинирањето на новиот претседател на ЕК.

Повеќето земји и лидери во Европскиот Совет се согласија на оваа процедура. Но Камерон тоа не го направи.

Кризата во европската демократија е исто така последица од несредената врска. ЕУ и Англија ги согледуваа нивните врски како товар во последните години. Луѓето во Брисел страдаат бидејќи официјален Лондон константно го спречува европското единство.

Поентата!

Во Англија луѓето страдаат од ЕУ сами по себе. Тоа е хронично страдање без перспектива на ослободување. За време на европските избори на 25 Мај анти европската партија УКИП освои 27.5 проценти од гласовите правејќи ја најсилната англиска партија во новиот Европски парламент.

Велика Британија и ЕУ се како пар кој е несреќен но бега од правење нешто заради тоа.

Би била трагедија за Велика Британија да ја напушти Европската Унија т.е би бил огромен политички, економски и културен губиток. Навистина британците се многу заслужни за денес Европа да биде толку посебна и луѓето да се горди на неа. Тие ја претставија демократијата кога апсолутизмот преовладуваше во Европа. Тие ни ги покажаа предностите на економскиот либерализам кој покрај сите слабости дефинитивно ја претвори Европа во преспективен континент. И конечно, британците ја снабдија Европа со културно богатство.

Како и да е Велика Британија никогаш немала апетит за европските интеграции. Преовладувачката преспектива во Лондон за ЕУ е дека таа треба да биде слободна трговска зона но никако политичка унија.

Има и себични и националистички причини за ова но тие се недоволни за да го објаснат овој феномен. Не е географија – фактот што земјата е остров – тоа ја прави исклучок. Земјата исто така има посебна политичка култура. За британците кои никогаш не направиле сопствен устав и наместо тоа се ослонуваат на куп документи за да обезбедат примена на правото, европските регулативи остануваат непознати денес. Во продолжение, не треба да се заборави фактот дека Британија сака да одржува тесни врски со Соединетите американски држави.

Доста е доста…

И покрај тоа што Европа ги прифати британските посебности и поединечности  доволно долго. Европа дозволи да биде уценувана. Беше трпелива до точката на само-одбивање. Со декади и се простуваше на Англија за секое вето – секоја посебна желба беше задоволена.  Кога Маргарет Тачер во 1984 кажа „Си ги сакам парите назад“, ЕУ и го даде „Британскиот попуст“ од кој земјата се уште има бенефит. Ништо од ова не допринесе британците да го сменат нивниот поглед и денес Британија е оддалечена повеќе од кога и да било.

Време дојде за појаснување. И ЕУ треба да одлучи што е повеќе важно: подемократска Европа или Британија да остане член. Појаснувањето мора да дојде сега – со избирањето на новиот претседател на Европската Комисија. Тоа е одлука која не може да чека до 2017, годината во која Дејвид Камерон рече дека ќе распише референдум за членството на Британија во ЕУ.

ЕУ не може да дозволи да биде уценувана од британците други 3 години.

Англија е важна, само да бидеме јасни. Но изборот помеѓу подемократска Унија и продолжување на британското членство во Унијата е јасен. Европа мора да избере демократија.

Се исклучуваме, Гласањето започнува.   Во Европскиот парламент постои чувство на мала возбуда помешана со нервоза.

„Активирај се. Реагирај. Имај влијание“  е повикувачкиот слоган. „Овој пат е различно“ е уште еден слоган кој треба да ги привлече гласачите.

Во овие четири дена се гласа низ Европа. Технички, резултатите нема да бидат соопштени до 11:00 во неделата навечер.  Во  најдоброто сценарио на Европската Комисија за состојбата на европскиот политичка простор, Комисијата предвиди дека граѓаните од државите кои гласаат подоцна на европските избори, ќе бидат понесени од гласачите кои гласале пред нив.

Еве некои статистики за гласањето. Околу 400 милиони луѓе имаат право на глас. Околу 40 милиони од нив се за првпат гласачи. Околу 16.000 луѓе се кандидираат за 751 места. Од овие околу 3000 се во Франција. Четириесет и девет проценти од кандидатите на Словенија се жени,  а во Кипар само 23 проценти.

Пита табели – или попознати како camemberts (вид на сирење) – кои ги предвидуваат можните резултати и коалицирањето  се насекаде.

Секој сака да знае каде „non inscrits“ или независните пратеници ќе се приклучат. Non inscrits е љубезен термин за политички бездомни пратеници. Околу половина од ваквата  серија доаѓаат од екстремно десничарските групи , како што се Лега Норд или Влаамс Беланг .

Но, вечерта ќе биде се за тајмингот. Претсаделството со Европската комисијата , во теорија, би требало да биде во рацете на партијата со најголем број гласови . Или, доколку тоа не успее, кандидатот што може да добие најголема поддршка во новиот парламент.

Главните политички групи и нивната желба за нивни претседателски кандидати за Комисијата , исто така,го демнат Парламентот.

Централно-десничарски кандидат Жан- Клод Јункер и неговиот централно-левичарски ривал Мартин Шулц имаат закажано да  одржат прес-конференции. Тоа  се внимателно испланирани работи, особено ако се земе во предвид , дека,  Јункер е во благо водство.

Декларации, ставови, и доза на шпекулации може да се очекува. Сепак првите официјални резултати ќе бидат соопштени во вторник наутро.

Целиот текст можете да го најдете тука.

EUObserver

Европска Унија мора да создаде енергетска унија со цел да ги обезбеди своите потреби и со тоа да ја намали својата зависност од рускиот гас, изјави премиерот на Полска, Доналд Таск.

Според проектот на Таск, кој беше објавен во Фајненшл Тајмс во вторникот (22 Април),  би се се состоел од единечно европско тело кое ќе купува гас за целиот блок од 28 земји. Со овој проект ќе се стави крај на системот кој во моментов ја приморува секоја земја да преговара за себе со енергетскиот гигант Гаспром, фирма поддржувана од владата, која доминира на рускиот пазар за гас.

Прашањето за енергетската независност, коешто одамна беше од особен интерес за источно-европските земји на ЕУ, за кое повеќето се жалат дека плаќаат превисоки цени на Гаспром, се повеќе се истакнува, најверојатно како резултат на тековната криза во Украина.

Минатиот месец Русија дупло ја зголеми цената на енергијата која ја продава во Киев, со тоа зголемувувајќи го пристисокот на веќе осиромашената влада во Украина.

Во меѓувреме, балтичката држава Литванија го тужи Гаспром, тврдејќи дека плаќа 35 отсто повеќе за својот гас отколку Германија.

Гаспром е моментално предмет на истрага од страна на Директоратот за конкуренција на Европската комисија во врска со нејзиното работење во осум земји на ЕУ, вклучувајќи ја и Литванија, и можно е да се соочи мултимилионска парична казна за злоупотреба на својата позиција како доминантна сила на пазарот на гас.

“Денес, најмалку 10 земји-членки на ЕУ зависат од еден снабдувач – Гаспром и тоа за повеќе од половина од нивната потрошувачка”, истакна Туск.

Сепак, европскиот комисионер за енергетика Гинтер Оетингер не го дели мислењето на Таск кој изјави дека дoговорите за гас помеѓу европските држави и Русија нема да бидат засегнати дури и ако се воведат економски санкции врз Москва поради својата улога во дестабилизацијата на Украина.

Од моите многу разговори со Гаспром, мојот впечаток е дека нашите руски партнери ќе ги исполнат своите договорни обврски”, изјави Отингер за еден германски неделен весник.

Целиот текст може да прочитате на следниов линк.

EUObserver

Европскиот парламент во средата усвои директива за намалување на употребата на пластичните кеси за еднократна употреба за 50 проценти до 2017 година и 80 проценти две години подоцна.

Државите ќе бидат во можност самите да изберат стратегија, како на пример да ги оданочуваат кесите или да ги забрануваат. Европските министри се должни да дебатираат во врска со овој закон во јуни, а и парламентот ќе продолжи со истото подоцна оваа година по претстојните избори во мај.

100 билиони пластични кеси се употребуваат секој ден во рамките на Европската унија и скоро 8 билиони завршуваат како ѓубре во европските мориња. 94 проценти од сите птици во северното море имаат во себе пластика според статистиката од Европската комисија

Екологистите ја поздравија директивата на ЕУ, но претставниците на Европската пластична индустрија беа критични.

“Исфрлените пластични кеси убиваат милиони морски животни секоја година. Тоа стана голем проблем во Европа и ова е таков проблем со кои што ќе мора да се справуваме сите заедно,” рече Крис Дејвис, европскиот портпарол за животна средина од либералдемократите.

Карл-Х. Фоерстер, извршен директор на трговска асоцијација Plastics Europe, смета дека на Европа не и се потребни нови правила на оваа тема туку дека и е потребно подобро управување со отпадот.

“Забраната на пластични кеси не е решение за да се справиме со проблемот на неодговорно користење”, рече тој, додавајќи дека ако им се овозможи на земјите да поставуваат сопствени правила на оваа тема ќе биде “штетно за слободното движење на стоки во Европа”.

Употребата на пластични кеси значително варира помеѓу земјите-членки. Во Данска, каде што пластичните кеси се оданочуваат, просечно човек користи 4 пластични кеси за еднократна употреба годишно со што се најниски во Европската унија. Во меѓувреме во Португалија, Полска и Словачка едно лице користи 466 пластични кеси годишно, според бројките на Комисијата.

Целиот текст може да го прочитате на следниов линк.

Reuters

Viktor Orban

Вчера (06.04.2014 година) партијата на Виктор Орбан повторно победи на парламентарните избори во Унгарија и покрај огромните критики за неговото владеење.

Пред неколку месеци Македонскиот центар за европско образование (МЦЕО) изготви информативен документ за тоа какви се механизмите на ЕУ да се бори за заштитата на темелните вредности, кои, според критичарите на Орбан, се под напад во Унгарија.

Документот можете да го погледнете на следниот линк.

Резиме на документот: 

Во изминатите 10 години популистички ветришта ги зафатија Источна и Средна Европа. Демократски избраните конзервативни власти во многу држави, во името на народот, спроведуваат политики што се во спротивност со модерното сфаќање на либералната демократија. Симптоматично, доколку се изземе авантурата на Јерг Хајдер од демократски консолидираната Австрија од почетокот на векот, популистичката мобилизација во поранешните комунистички држави се случи по влезот во Европската унија, за кој се сметаше дека ќе ја симболизира конечната консолидација на демократските режими. И покрај тоа што односот на популистичките автократи кон европските темелни вредности е во најмала рака сомнителен, Унијата досега не нашла задоволителен одговор на загрозувањето на принципите на кои се темели, делумно поради политичките компромиси и партиската солидарност на десничарските партии, а најмногу поради фактот што не постојат добри механизми за казнување на застранувањата од демократските вредности.

Овој информативен документ ги опишува целисходноста и ограничувањата на механизмите со кои ЕУ се бори за заштита на своите вредности, и тоа преку парадигматичниот пример на унгарската Влада која ја раководи Виктор Орбан.

Оваа година ќе имаме прилика да ја погледнеме првата телевизиска дебата помеѓу кандидатите кои се во трка за следен претседател на Европската комисија, и се очекува деталите за форматот на дебатата  да бидат предизвикувачки.

Европската радиодифузна унија (ЕРУ)- обично повеќе поврзана со овогодинешниот избор за песна на Евровизија,- ќе емитува дебата во живо помеѓу официјалните кандидати во седиштето  на европскиот парламент во Брисел на 15-ти Мај по 21:00 локално време.

Датумот е една недела пред изборите на ЕУ.

Учесници во дебатата ќе бидат Жан-Клод Јункер од Луксембург, поранешен премиер, за централно-десничарската ЕПП; германскиот претседател на ЕУ парламентот Мартин Шулц за централно-левичарската; белгискиот европратеник Ги Ферхофштат за либералите и Алексис Ципрас, водачот на грчката партија Сириза, за екстремно левите. Зелените допрва треба да се одлучат кои од нивните двајцата водечки кандидати (францускиот европратеник Жозе Бове или германскиот европратеник Ска Келер) ќе ги претставува во дебатата.

Дебатата ќе биде со времетраење од 90 минути. Петте политичарите ќе бидат “поттикнати” да зборуваат на англиски јазик.

Ќе се обрне големо внимание на редоследот по кој ќе зборуваат учесниците. Но се уште не е одредено ниту колку време ќе му биде доделено на секој учесник и дали ќе има конкретни теми за дискусија – како што се економијата или имиграцијата.

“Тоа е предизвик,” вели Бен Стјуард, задолжен за комуникации на ЕБУ

Големиот број на учесници е исто така проблем. За соочување на двајца политичари во кохерентна и интересна телевизизиска дебата е потребна вештина. Правејќи го истото тоа со пет политичари бара уште поголема вештина и одредена немилосрдност со стоперицата.

Оваа задача и е доделена на Моника Магиони, поранешен италијански воен репортер и актуелен директор на РАИ 24 вести.

Целиот текст може да го прочитате на следниов линк.

EUObserver

Едно од најважните прашања за легитимитетот и задоволството на граѓаните во демократското општество е довербата во институциите. Како дел од истражувањето “Студија за младите во Република Македонија 2013“ изработено од Институтот за социолошки и политичко правни истражувања (ИСППИ) и Фондација Фридрих Еберт се прашуваат младите во која институција имаат најголема доверба.

На младите им беше понудено да се изјаснат за довербата или недовербата кон вкупно 16 (јавни и приватни) институции, на скала од 1 до 4, при што 1 значи „воопшто не им верувам“, а 4 „многу им верувам“. Освен највисоките политички институции, листата на институции вклучуваше и меѓународни организации (ЕУ и НАТО), медиуми, НВО, религиски организации, синдикати и банки.

aaaaaaa

Според добиените резултати, најголема доверба младите од Р. Македонија имаат во меѓународните институции, Европската Унија и НАТО (М=2.6), до што е близу македонската војска (М=2.57). Овој податок според кој младите повеќе им веруваат на меѓународните политички институции во споредба со домашните институции, но и на медумите и граѓанското општество, е секако лош показател за состојбата на демократијата во Р. Македонија, погледната од перспектива на младите. Следна група на институции кои ја имаат довербата на младите се религиските институции (М=2.47), полицијата (М=2.46) и банките (М=2.42), по што следуваат синдикатите (М=2.34) и судовите (М=2.31). Блиски до средните вредности на корпусот политички институции, Парламент (М=2.05), Влада (М=2.21), Претседател (М=2.2) и локална самоуправа (М=2.23), се медиумите (М= 2.19) и НВО (М=2.16). Довербата во Парламентот на Р. Македонија е најниска помеѓу последната група институции и е поблиска до довербата во политичките партии, која е најниска во истражувањето и изнесува М=1.95.

500px-Logo_Friedrich_Ebert_Stiftung.svg_isppi-logo

Во случајот Судот (Големиот совет) одговара на прашањето дали при определувањето на висината на надоместокот за експропријација на објекти, треба да се земат предвид нивните посебни архитектонски, културни и историски карактеристики

Околностите на случајот

Апликантот бил државјанин на Турција роден 1903, а починал во 2005. Во време на настаните тој бил жител на Адана. Некаде во 1930 се стекнал со сопственост врз двоспратна камена куќа изградена во 1906, со површина од 516 м2 и со интересна архитектура. Во 1990, Комитетот за заштита на културното и природното наследство на Адана ја регистрирал куќата како имот со културно значење во смисла на Законот за заштита на културното и природното наследство од 1983. Во 1998 куќата била вклучена во проект за заштита на урбаната средина, а исто така била евидентирана во листата за заштита на културното и природното наследство на Советот на Европа.

Во 2000 надлежниот орган донел наредба за експропријација на имот во контекст на проектот за рехабилитација и регенерација на улиците околу изворот на Св.Павле. Во текот на постапката за експропријација, една група на експерти ја утврдила вредноста на куќата во износ од 36,856,856,000 Турски лири (околу 65,000 евра) што му бил исплатен на апликантот при трансферот на сопственоста. Апликантот повел судска постапка за зголемување на надоместот. Судот, врз основа на оцената и пресметката на уште две групи експерти кои ја зеле предвид и историската и културната вредност на куќата, утврдил право на надомест во висина од 181,448,588,000 лири.

Касацискиот суд ја укинал таа пресуда врз основа на член од Законот за заштита на културното и природното наследство според кој при утврдувањето на надоместот не може да се земе предвид вредноста на предметот на експропријација којашто произлегува од неговата старост, реткост или од неговите уметнички карактеристики.

Во постапката пред Судот е утврдено дека Касацискиот суд во повеќе наврати укинал пресуди на пониските судови во кои не било земено предвид намалувањето на вредноста на објектите како резултат на нивното регистрирање како објекти со културно и историско значење.

За да го прочитате целиот случај и коментарот, ве молиме следете го овој линк.

campaignlogo